مهاجرت در طول تاریخ میان اقوام و طوایف وجود داشته است ولی در سیستان باستان مهاجرت کمتر معنی و مفهوم پیدا می کند چرا که وضعیت اقلیمی -خاک و .... بسیاری از افراد سایر ایالت های ایران را به طرف سیستان می کشاند ولی  پیش از حمله مغول خیلی کم اتفاق می افتاد که سیتانی اقدام به ترک منطقه کند اگر هم مهاجرتی صورت می گرفت به صورت نقطه ای و پراکنده انجام میشد لذا با حمله مغولان و تیمور و افشاریان و....به شکل قبیله ای و خانوادگی به هند  بنگلادش - افغانستان و به ایالت های داخل ایران مثل مکران -گرگان - خراسان - مازنداران و سایر مناطق ایران رفتند لذا دسته هایی ار این مهاجران هنوز اصالت خود را زابلی می دانندو به ان افتخار می کنند و دسته دیگر اصالت خود را می دانند که سیستانی هستند ولی به آن علاقه ندارند بحث دیگر مهاجرت ها خشک سالی ها رایج برسیستان بوده و هست