درزمانهای قدیم به دلیل مساحت کم دامداری معمولا چندین دام باهم نگهداری میشدندمعمولا گوساله بعداز 40 روز یا سه ماهگی در دامداری با مادرش همراه میشد  دامداران نهور برای این کار روش بسیار جالب و منحصری داشتند یعنی با قرار دادن میخ های کوجک که در زابلی به میخ چپلی معروف است در روی تخته وبستن برروی پوزه گوساله البته آنرا متصل به افسار یا به لهجه زابلی سر اوساری -لجوم  می کردند گوساله هروقت می خواست از پستان مادرش شیر بگیرد میخ ها به بدن مادرش بر خورد می کرد و دام مادر اراده شیردهی نداشت به این ترتیب در یک مساحت کم گوساله ومادرش  پرورش داده میشد